ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΩΣΤΑΒΑΡΑΣ


Ταξίδι δίχως γυρισμό
φεύγω για τ’ άδυτα τα’ Αγνώστου
πνίγοντας το αχ του άγριου νόστου
σ’ έναν γριφώδη λυρισμό.
Και τα τραγούδια μου χαμένα
σαν φύλλα σκόρπια και ξερά
μα όλα αυτά τα θλιβερά
θα είναι αδιάφορα για μένα.
Θα ‘χω απ’ τον κόσμο αποκοπεί
σ’ ένα ύπνο δίχως να κοιμάμαι
θα βλέπω φαντάσματα και θα ‘μια
μία σιωπή μες στη σιωπή.

(Θανάση Κωσταβάρα «Το τέλος του ποιητή»)

Ποιητής της Πρώτης Μεταπολεμικής γενιάς, ο Θανάσης Κ. Κωσταβάρας, γεννήθηκε στην Ανακασιά Βόλου στις 14.9.1927 και πέθανε στην Αθήνα στις 19.10.2007. Σε ηλικία δεκαπέντε χρόνων, ως Επονίτης, προσχωρεί στον ΕΛΑΣ, τραυματίζεται σε μάχη με τους Γερμανούς στη θέση Kάκαβος, έξω από το Bόλο, αποστρατεύεται μετά τη συμφωνία της Bάρκιζας, και στη συνέχεια γράφεται στην Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών (1946). Για τη συμμετοχή του στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα φυλακίστηκε και εξορίστηκε δυο φορές στη Μακρόνησο, όπου παρέμεινε μέχρι το 1954, οπότε και ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Εργάστηκε για πενήντα χρόνια ως οδοντίατρος, στο ιατρείο του Νικηταρά 8 στα Εξάρχεια, όπου παράλληλα λειτουργούσε, έως πρόσφατα, ως χώρος συνάθροισης ανθρώπων των γραμμάτων. Το 1956 κυκλοφόρησε η πρώτη ποιητική του συλλογή («Αναζήτηση»). Είχε 19 συλλογές στο ενεργητικό του, καθώς και δύο συλλογές διηγημάτων: Το ρήγμα, εκδ. «Διογένης», 1966 και Ο Λάκκος, εκδ. «Διογένης», 1973. Παράλληλα ασχολήθηκε με το θέατρο, τη ζωγραφική και τη μικρογλυπτική. Τιμήθηκε το 1983 με το Κρατικό Βραβείο Θεάτρου και το 1987 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Ήταν μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Από το 1998 έως το θάνατό του συμμετείχε στη συντακτική ομάδα του περιοδικού Μανδραγόρας. Αφιερώματα για το έργο του έγιναν από τα περιοδικά Ελί-τροχος, (τχ. 3, 2001), Μανδραγόρας, (τχ. 25, Ιούλιος 2001), Θέματα λογοτεχνίας, τχ. 29, (Μάιος-Αύγουστος 2005) κ. ά. Ο Θανάσης Κωσταβάρας ήταν παντρεμένος με τη δοκιμιογράφο Αγγελική Κωσταβάρα.

Πηγή: περιοδικό ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ