ΙΩΑΝΝΗΣ Ν. ΚΥΡΙΑΖΗΣ - "Παλατινή Ανθολογία"

Ο Ιωάννης Ν. Κυριαζής γεννήθηκε στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 1967. Είναι πτυχιούχος Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1994 διδάσκει σε δημόσια σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.Έχει εκδώσει ως σήμερα τις ποιητικές συλλογές: «Μαύρο σαν την ψυχή του χιονιού» και «Ο τοίχος», μια συλλογή διηγημάτων «Ταξίδια μέσα στο χιόνι και στο χρόνο», καθώς κι ένα παραμύθι για μεγάλους «Το χαμόγελό μου κι η Λύπη των ανθρώπων», την ποιητική σύνθεση «Η παραφορά του Ερωταφίου» , που γραφόταν από Μεγαλοβδόμαδο σε Μεγαλοβδόμαδο για πέντε χρόνια, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κονιδάρη (Τοσίτσα 1Α) και το βιβλίο «Παλατινή Ανθολογία» όπου ο συγγραφέας επιλέγει κι αποδίδει ερωτικά επιγράμματα κάποια από τα οποία μπορείτε να διαβάσετε στη δ/νση: http://palatini.blogspot.com/
Εδώ και δύο χρόνια διατηρεί ένα μπλογκ ποίησης http://gianniskyriazis.blogspot.com




V 55. ΔΙΟΣΚΟΡΙΔΟΥ

Δωρίδα τὴν ῥοδόπυγον ὑπὲρ λεχέων διατείνας
ἄνθεσιν ἐν χλοεροῖς ἀθάνατος γέγονα.
Ἡ γὰρ ὑπερφυέεσσι μέσον διαβᾶσά μὲ ποσσὶν
ἤνυεν ἀκλινέως τὸν Κύπριδος δόλιχον,
ὄμμασι νωθρὰ βλέπουσα· τὰ δ’ , ἠύτε πνεύματι φύλλα,
ἀμφισαλευομένης ἔτρεμε πορφύρεα,
μέχρις ἀπεσπείσθη λευκὸν μένος ἀμφοτέροισιν,
καὶ Δωρὶς παρέτοις ἐξεχύθη μέλεσι.

Στη χλόη, τη ροδοκάπουλη Δωρίδα την πλαγιάζω-
μες στων ανθών τον οργασμό με αθάνατο πώς μοιάζω...
Τα πόδια της, πανύψηλα, τη μέση μου έχουν κλείσει -
σε αγώνα δρόμου ερωτικό τρέχει για να νικήσει...
Σαν φύλλα που τα φύσηξαν, τα μάτια ανοιγοκλείνει
κι εξαντλημένη από ηδονή, μαζί με μένα χύνει.


#


V 60. ΡΟΥΦΙΝΟΥ

Παρθένος ἀργυρόπεζος ἐλούετο, χρύσεα μαζῶν
χρωτὶ γαλακτοπαγεῖ μῆλα διαινομένη·
πυγαὶ δ’ ἀλλήλαις περιηγέες εἱλίσσοντο,
ὕδατος ὑγροτέρῳ χρωτὶ σαλευόμεναι·
τὸν δ’ ὑπεροιδαίνοντα κατέσκεπε πεπταμένη χεὶρ
οὐχ ὅλον Εὐρώταν, ἀλλ’ ὅσον ἠδύνατο.

Λουζόταν κι έπεφτε νερό στου κοριτσιού τα στήθια

που σάλευαν, μήλα χρυσά, στο γαλατένιο σώμα.
Πώς οι γλουτοί της τρίβονταν και μοιάζανε, αλήθεια,
να είναι πιότερο υγροί κι απ’ το νερό ακόμα...
Φουσκώνει ο Ευρώτας της, μπροστά το χέρι βάζει
μα όσο και να ήθελε όλον δεν τον σκεπάζει...


#


V 81. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΦΙΣΤΟΥ

Ἡ τὰ ῥόδα, ῥοδόεσσαν ἔχεις χάριν. Ἀλλὰ τὶ πωλεῖς;
Σαυτὴν ἢ τὰ ῥόδα ἠὲ συναμφότερα;

Ρόδα κρατάς αλλά κι εσύ του ρόδου έχεις τη χάρη.
Τα ρόδα, εσένα ή και τα δυο ο αγοραστής θα πάρει;...


#



V 84. ΑΝΩΝΥΜΟΥ


Εἴθε ῥόδον γενόμην ὑποπόρφυρον, ὄφρα μὲ χερσὶν
ἀρσαμένη χαρίσῃ στήθεσι χιονέοις.

Σαν ρόδο υποπόρφυρο στα χέρια να με πιάνεις
και στα χιονάτα στήθια σου χάρισμα να με κάνεις.



#