ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΑΚΟΚΚΙΝΟΣ - "Πνοή της Άνοιξης"

«Τ’ αηδόνια δεν σ’ αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες.
Δακρυσμένο πουλί, στη Κύπρο τη θαλασσοφίλητη
που έταξαν για να μου θυμίζει τη πατρίδα…»
Γ. Σεφέρη « Ελένη»

Διαβάζοντας αυτούς τους στίχους στα δεκαπέντε μου χρόνια νομίζω ερωτεύτηκα τη ποίηση..Ήταν τα μέσα της δεκαετίας του 1960, τότε που ο Θεοδωράκης, ο Χατζηδάκις, ο Σπανός έβαζαν μουσική σε στίχους του Σεφέρη, του Ελύτη, του Ρίτσου. Aπο τότε άρχισα να διαβάζω και στη συνέχεια να γράφω ποίηση . Ένας έρωτας που δεν θα σβυσει ποτέ.
Τα τελευταία χρόνια στο διαδύκτιο μεταφέρω στίχους κυρίως νέων ποιητών και κάποιες φορές και δικούς μου.
Τον Φεβρουάριο του 2007 εξέδωσα τη πρώτη μου ποιητική συλλογή με το τίτλο «Πνοή της άνοιξης» που περιλαμβάνει μέρος της δουλειάς των τριών τελευταίων χρόνων. Τον ίδιο χρόνο είχα συμμετοχή στην έκδοση της κοινότητας Ελλήνων διαδικτυακών πεζογράφων και ποιητών «εικονική λογοτεχνία και www.ποίηση.gr»
Είμαι μέλος του Δ.Σ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Λογοτεχνών και συμμετέχω στην συντακτική επιτροπή του περιοδικού Ρωγμές που εκδίδει η Ομοσπονδία..Είμαι επίσης μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων Βορείου Ελλάδος και μέλος της λογοτεχνικής ομάδας Ιδεοκύματα με την οποία συμμετέχω ενεργά σε εκδηλώσεις ποιητικές.
Ποιήματα μου έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό Ρωγμές , στο blog μου http://www.and33andreas.blogspot.com/ και στις ιστοσελίδες anemologio.gr, lykofos.net και Stixoi. Info.





ΤΕΛΟΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Θα είσαι στα όνειρα μου
σαν ήλιος, σαν φεγγάρι
όταν εγώ θα περπατώ
στο μονοπάτι της άρνησης
φορτωμένος ενοχές
και περιμένοντας ν' ακούσω
τη θεϊκή εκείνη μουσική
που παίζει η ορχήστρα
στη τελευταία πράξη
της μεγάλης παράστασης.
Κι όταν η μαύρη αυλαία
σκεπάσει τη σκηνή,
τα φώτα θα πάψουν να φωτίζουν
τα όνειρα μου,
τα ρολόι θα σταματήσει
να μετρά το χρόνο μου
κι εγώ θ' αποσυρθώ
στο παγωμένο καμαρίνι μου
να γράψω στο ημερολόγιο
τέλος παράστασης

#

ΑΠΟΨΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ

Απόψε τα χέρια σου
κομμάτι της ψυχής σου
απλώνονται ως τη καρδιά μου
με τις χούφτες γεμάτες
αγάπης τρυφεράδα
Απόψε τα χέρια σου
αγγίζουν το πρόσωπο μου
λες και θέλουν να μετρήσουνπόση αγάπη σου
χωράει η καρδιά μου
Απόψε τα χέρια σου
αγγίζουν το κορμί μου
και βάφουν το δέρμα μου
στο χρώμα της αγάπης
στο χρώμα μιας μωβ ορχιδέας
Απόψε τα χέρια σου
αγκαλιάζου τη ψυχή μου
κι αφήνουνε να κυλίσει
γλυκά γλυκά ο έρωτας σου.

#

ΑΡΩΜΑ ΑΝΟΙΞΗΣ

Το πρώτο άρωμα της άνοιξης
ήρθε και μ' αγκάλιασε
ένα βράδυ τ' Απρίλη.
Εκεί, δίπλα στη θάλασσα
βούτηξα τη ψυχή μου
ξαναγεννήθηκα
ξαναντίκρισα τ' αστέρια και το φεγγάρι.
σαν πρώτη φορά,
έψαξα τη χαμένη μου
παιδική αθωότητα χωρίς ντροπή
Εκεί δίπλα στη θάλασσα,
γυμνός, βούτηξα στα μαύρα νερά
ξέπλυνα τα ανομήματά μου
ξαναβαφτίστηκα
στο όνομα σου.