Ιάσων Δεπούντης

Ποιητής της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς, ο Ιάσων Δεπούντης αυτοπροσδιοριζόταν ως μεταμοντέρνος που αρεσκόταν στον πειραματισμό και την εκτός ορίων λογοτεχνική έκφραση. Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών, στη Ζυρίχη όπου διέμενε τα τελευταία χρόνια, ύστερα από σύντομη περιπέτεια της υγείας του. Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1919 ολοκληρώνοντας εκεί τις εγκύκλιες σπουδές του (Προσαλέντειος Σχολή). Στην Αθήνα παρακολούθησε μαθήματα Κοινωνιολογίας, Συνταγματικού Δικαίου και Παιδαγωγικής. Στο Παρίσι ασχολήθηκε με την Ψυχολογία ενώ αργότερα, στη Ζυρίχη, επιδόθηκε στα μοντέρνα Μαθηματικά. Στη διάρκεια της δικτατορίας αυτοεξορίστηκε στην Ελβετία (1969).

Ηταν μεταξύ των 18 συγγραφέων που υπέγραψαν τη διαμαρτυρία εναντίον της λογοκρισίας των συνταγματαρχών, μετά τη διακήρυξη του νομπελίστα ποιητή Γιώργου Σεφέρη. Εκτοτε εργάστηκε ως παιδαγωγός στη Ζυρίχη, παράλληλα με τη συστηματική ενασχόλησή του με την ποίηση, την πεζογραφία, τη μετάφραση και τη δοκιμιογραφία.

Το έργο του χαρακτηρίζεται από στοιχεία αφαιρετικότητας, νοηματικής και εκφραστικής, αλλά και από πειραματισμούς στην εκφορά και τον ήχο των λέξεων. Πρωτοεμφανίστηκε με την ποιητική συλλογή «Η εξορία των αθανάτων» (1946). Πίστευε στην αποδόμηση της ποιητικής τέχνης δοκιμάζοντας να συνδέσει τους στίχους του με διάφορα κολλάζ από φωτογραφίες, χαρακτικά και αποκόμματα εφημερίδων.

Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιήθηκε με την ομάδα των ποιητών γύρω από τα περιοδικά «Συντέλεια» και «Νέα Συντέλεια» ενώ εξέδιδε τα βιβλία του στον «Μανδραγόρα». Το έργο του μεταφράστηκε σε διάφορες γλώσσες (αγγλικά, γερμανικά κ.ά.) ενώ κατά καιρούς δημοσίευσε δείγματα του έργου του σε ελληνικά και ξένα λογοτεχνικά περιοδικά.
Πηγή: ΕΚΕΒΙ