ΤΑΚΗΣ ΤΣΑΝΤΗΛΑΣ - "Υδρίες Ανάσες"

Ο Τάκης Τσαντήλας ζει, εργάζεται και δραστηριοποιείται στη Λαμία.
Με τη σπορά, την καλλιέργεια και τη συγκομιδή του λόγου ασχολείται από την προεφηβική του ηλικία.
Το 1982 σε συνεργασία με τον Κώστα Κολλημένο εκδίδουν τα πρωτόλεια δείγματα γραφής τους, τα "Είδωλα που κραυγάζουν".
Το 1990 συμμετέχει σε ένα ειδικό αφιέρωμα Ανθολογίας ποιημάτων που εκδίδουν τα "Φθιωτικά χρονικά".
Το 2006 εκδίδει την ποιητική συλλογή "Ενδελεχή κι απόκρυφα ατοπήματα".
Τον Γενάρη του 2007 εκδίδει από τις εκδόσεις "Οιωνός" την ποιητική συλλογή "Ανιχνεύοντας Ουρανό".
Τον Δεκέμβρη του 2007 συμμετέχει με τη δική του ποιητική ενότητα "Ακροβατώντας στο κενό" στην κοινή εκδοτική απόπειρα "Εικονική λογοτεχνία και
www.ποίηση.gr" από τις εκδόσεις "Συμπαντικές διαδρομές" 17 δημιουργών μέσα σπ΄το χώρο του διαδικτύου.
Τον Ιούνιο του 2008, από τις εκδόσεις "Αρμός" εκδίδουν από κοινού με τη Μαρία Ροδοπούλου τα "Προ-αιρετικά και ατημέλητα". Μια προ-αιρετική ποιητική συνάντηση ή καλύτερα ένας συνδυασμένος και ατημέλητος ερωτικός λόγος και αντίλογος.
Το Νοέμβρη του 2008 εκδίδει από τις εκδόσεις "Οιωνός" την Ποιητική συλλογή "Ιχνηλατώντας τη σιωπή".
Τον Μάρτη του 2010 εκδίδει από τις εκδόσεις "Οιωνός" την Ποιητική συλλογή "υδρίες ανάσες".
Κείμενα του εντοπίζουμε σε διάφορα περιοδικά έντυπα και εφημερίδες αλλά και στο χώρο του διαδικτύου. Ποιήματα κατά βάση, αλλά και πεζά και πολιτικά κείμενα.

Στο διαδύκτιο θα τον συναντήσετε στον προσωπικό του ιστο-χώρο http://aiolos.pblogs.gr και στην ιστοσελίδα της Σοφίας Στρέζου ΑΙΣΘΗΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΠΟΙΗΤΩΝ: http://anagnoseispoiiton.blogspot.com/2010/03/blog-post_15.html.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο ε-mail:
ttakis@otenet.gr




ηλιοφάνεια


αγρύπνια μ’ ακίδα βαθιά στη ρωγμή
χαράζει και τούτη τη μέρα
σαν τον λαθραίο καπνό που βγαίνει αργά
σε βλάσφημα χείλη
μία υπόκωφη οργή που λες τώρα θα βγει
θα ξεχυθεί ορμητικός ποταμός πάνω σε στίχους
που γυμνοί και αμέριμνοι στροβιλίζονται στ’ αχανές
και προσμένουν το στερνό του χρόνου αγκάλιασμα
ανάδρομο είναι κι αυτό το ξημέρωμα
ανασκαλεύει το άδειο μου βλέμμα
ιχνογραφεί τη σιωπή μου
και ταξιδεύει μαζί της
αιώνες κρατάει αυτή η αναζήτηση
η ψηλάφηση της τεθλασμένης ανάσας σου
τα στιλπνά εκείνα κι αθώα σκιρτήματα
που αιωρούνται στο κύμα
που μπερδεύονται μαζί μ’ ακαθόριστους ήχους
και σμίγουν με δάκρυα
ταξιδευτές του αδιόρατου είμαστε
βαδίζουμε πλάι
πάντα βαδίζαμε πλάι κι ας μη το ξέραμε
με στίγματα άδηλα και κεντιές μυστικές
κάτι ανθάκια μικρά αγνώστου προέλευσης
ένα φιλί
πολλά φιλιά
μια αμυδρή ηλιοφάνεια στο γκρίζο στερέωμα


#


ενδείξεις

θα ‘ρθει καιρός

που τα καρφιά των ατραπών που δρασκελίσαμε

θα βυθιστούν σκαιά

μες στο ισχνό κορμί της θύμησης

όπου το αίμα

θ’ αναβλύζει πορφυρό

και θα κοχλάζει




#


κατάδυση

στο φως επωάζονται άνθη και όνειρα

στο διάνυσμα της δορκάδας ματιάς

στο πάθος της αστραπής που βρυχάται

στο αχανές του έρωτα

στο μέλλον που φέγγει

όσο με πλησιάζεις, ξεμακραίνω

όσο με φτάνεις, χάνομαι

καταδύομαι εύφλεκτος στα απύθμενα βάθη

των κρυφών σου σφυγμών

και των μύχιων πόθων σου



#


άσωτος γόνος


τούτη την ώρα θέλω
να καταβυθιστείς στην ιστορία μου
να αισθανθείς την αχλή
που κατοικεί στο βυθό μου
να ανιχνεύσεις το νόθο παιδί
που η άβια νύχτα έθρεψε
να ανταμώσεις τον άσωτο γόνο
του περατάρη ανέμου
έλα αθόρυβα
με την στιλπνή σου ανάσα
που ‘ναι φωτιά
και πανσέληνο χάδι συνάμα
να δρασκελήσεις τη σκήτη μου
να ψηλαφίσεις την πάχνη μου
ν’ αφουγκραστείς τη σιωπή μου
έλα σιμά μου λοιπόν
και χάραξε
με την αισθαντική πινελιά σου
την ακόρεστη πεθυμιά
που γυμνή αναδύεται
απ’ την αιθέρια έγερση
μυστικών ηδονών
κι ακατάληπτων πόθων



#