ΜΑΡΙΑ ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΥ - "Το αλκοολούχο ύδωρ"

Η Μαρία Θανοπούλου γεννήθηκε στη Δημητρίου Γούναρη στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και σήμερα ζει σ’ ένα προάστιό της. Φοίτησε στα Μακεδονικά Εκπαιδευτήρια, σχολείο σταθμός για την εποχή του, παραμένει ακόμη και στη Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης. Διδάχθηκε την ιταλική γλώσσα στην Περούτζια και στο Μιλάνο. Γράφει από τα εφηβικά της χρόνια. Επιμελείται και διορθώνει βιβλία. Οργανώνει μουσικά ποιητικά βράδια, παρουσιάζει βιβλία, διοργανώνει ομιλίες, εκθέσεις εικαστικών, λογοτεχνικές εκδηλώσεις, εκδηλώσεις σε δήμους, εκδηλώσεις για παιδιά, ραδιοφωνικές εκπομπές λόγου και για παιδιά «Τα παιδιά παρουσιάζουν παιδιά» στο δημοτικό ραδιόφωνο 100,6 Λόγου και τέχνης. Έγραψε και διάβασε ραδιοφ. σποτάκια. 93,4 Μύθος, Δημ. Ραδ.100,6 και 9,58 ΕΤ3

Είναι μέλος της ΕΛΒΕ και της ΕΕΛ της εταιρείας Αλτσχάιμερ, των Αποφοίτων Γερμανικής Σχολής,του ΠΟΣΠ (Πολιτιστικός Οικολογικός Σύλλογος Περαίας).

Με τον Αλέξανδρο Τανασκίδη ίδρυσαν to 2004 «την ανοικτή σκηνή ποιητών», με την οποία πραγματοποίησαν ποιητικά βράδια σε: Λάρισα, Βόλο, Πτολεμαΐδα, Ξάνθη, Θάσο, Αθήνα, Κιλκίς, Θεσσαλονίκη, Καβάλα
Το 2006 και το 2007 με φίλους της Ανοικτής Σκηνής Ποιητών πήρανε μέρος στην έκθεση βιβλίου του ΣΕΚΒΕ και στη διεθνή έκθεση βιβλίου SCRIPTA.

Αναδιοργάνωσε εθελοντικά τη δανειστική βιβλιοθήκη του ΠΟΣΠ με την ταξινομική μέθοδο Ντιούι στο δήμο Θερμαϊκού η οποία θα λειτουργήσει κανονικά για τα 600 μέλη του συλλόγου και για ολόκληρο το δήμο από το Σεπτέμβριο του 2008.

Έχει ιδρύσει λέσχη ανάγνωσης φιλοσοφίας στην Περαία από τον Ιανουάριο του 2008
Λέσχη ανάγνωσης Λογοτεχνίας στην Περαία και στο Πλαγιάρι καθώς και
Λέσχη ανάγνωσης Παιδικού Βιβλίου στην Περαία και στο Πλαγιάρι οι οποίες θα λειτουργήσουν κανονικά από το Σεπτέμβριο του 2008 με τη στήριξη πάντα του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου


Βιβλία που έχει εκδώσει:

«Το αλκοολούχο ύδωρ» 2005 ποίηση, χρονογράφημα και ρήσεις εκδ. Μαλλιάρης
«Μη σβήσεις το φως» 2007 διηγηματικό μυθιστόρημα εκδ. Μαλλιάρης
«Ο χορός των κόκκινων παπουτσιών» παραμύθι 2008 εκδ. Μαλλιάρης εικονογράφος Βίκτωρ Μοσχόπουλος

Ανθολόγια ποίησης και πεζού λόγου που έχει επιμεληθεί:
«...ας υφάνουμε ποίηση» 2005
«Οδός Ποιητών» 2006
«Δεσμοί λόγου και υπόσχεσης» 2007
«Υπάρχουν Ποιητές;» 2008

Επιμελείται και είναι υπεύθυνη ύλης της τοπικής εφημερίδας «ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ» και του ένθετου λογοτεχνικού περιοδικού «Δώδεκα επί πολιτισμού» του Πολιτιστικού Οικολογικού Συλλόγου Περαίας ΠΟΣΠ.
Γράφει στο περιοδικό «ΘΕΑ» του δήμου Θερμαϊκού και στις τοπικές εφημερίδες.

Περιοδικά που δημοσιεύθηκαν κείμενά της:
Παρέμβαση, Ίνδικτος, Ν. Αριάδνη, Κελαινώ, Ρωγμές, Λογοτεχνική Δημιουργία, Εφημερίδα της ΕΛΒΕ, τοπικές εφημερίδες Δ. Θερμαϊκού, Επανομής, Γραφή Βουστροφηδόν.

Μυθιστόρημα που έχει επιμεληθεί:
«Το Παζλ» του Γιώργου Ντόκλη εκδ. Μαλλιάρη 2008

Επιμελήθηκε το Ημερολόγιο 2007 Πολιτιστικού Κέντρου Δήμου Θερμαϊκού με πίνακες ζωγράφων και στίχους φίλων δημιουργών


Συμμετείχε:
στο ΤΡΙΓΩΝΙΟ 1985, περιοδική έκδοση Λόγου και Τέχνης με τίτλο «Θεσσαλονίκη Σελίδες λόγου και τέχνης από 23 αιώνες ζωής»-επιμ. Γιάννης Σφακιανάκης
στην ιταλική ανθολογία επιμ. Δανάη Παπασπύρου
και στην απόπειρα βιβλιογραφικής καταγραφής - Λογοτεχνική Δημιουργία της Βόρειας Ελλάδας 1875-2007 εκδ. Μπίμπης

Η παρουσία της στο διαδίκτυο ξεκίνησε από το 2004
Το e-mail της για επικοινωνία είναι :
amoroza_giorma@yahoo.gr

Διαθέτει ηλεκτρονική σελίδα στη δ/νση
http://mariatha.blogspot.com – «Οδός Ποιητών»

Έργα της έχουν αναρτηθεί στις ηλεκτρονικές ανθολογίες:
www.translatum.gr /ποιητές της Θεσσαλονίκης
www.peri-grafis.com
www.dourida.com

και στα ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά:
www.anemologio.gr
www.lexima.gr


«Παρακολουθώ πολύ κινηματογράφο, φύση Μπεργκμανική με μόνιμο ψάξιμο για το θάνατο. Την ελπίδα τη θεωρώ δείγμα γέννησης, έναν πολύτιμο θησαυρό που σκουριάζει στην πλεύση της ζωής και εξαλείφεται στο μεταίχμιο ύπαρξης και χαμού. Θεωρώ τον εαυτό μου μια θλιβερά μοναχική παρουσία, που δεν αντέχει την έπαρση και την ανοησία. Διακωμωδώ την ύπαρξή μου και διαχέομαι στην αλήθεια επιστρέφοντας εντός της ψυχής, του πιο στενού μου φίλου που δεν διαβρώνεται από τίποτε. Μένω πολλές ώρες μόνη «διασκεδάζοντας» με το ιδιαίτερο μου χάρισμα, τη μοναξιά. Απέχω από κοινωνικές, διαστροφικές συναναστροφές, (εκτός των ποιητικών διανοουμενίστικων συνδιαλλαγών), διότι ο Έλληνας πληγώνει πάντα με το δαχτυλάκι, που του αρέσει να καλλωπίζει προς μεγάλη του χαρά. Αντί να ξύνει τη δική του πλάτη, γδέρνει του διπλανού...
Ασχολούμαι χρόνια με τη φωτογραφία, ερασιτεχνικά.
Έχω πάρει μέρος σε εκθέσεις φωτογρ. ερασιτεχ. «Θερμαϊκού Νεροδιαβάσεις»
Μαρία Θανοπούλου







Από τη συλλογή ΤΟ ΑΛΚΟΟΛΟΥΧΟ ΥΔΩΡ


Πεζολογία

Στα σουπερ μάρκετ
η γαλήνη
της κατανάλωσης
αγρυπνια πολιτισμού
Αιωρείται
η ηρεμία
της σπουδαιότητας
του ΞΟΔΕΥΕΙΝ!


#


Πνοή

Η δημιουργία
πηγάζει από την έμπνευση
και η γραφή
από την ποίηση
που κουβεντιάζει
στην ψυχη
της μουσικής
Η γη είναι
ο λόγος, κι
οι ποιητές
ιεραπόστολοι
του αγνού στίχου


#


Τα ευθυμα κι ευτράπελα είν' των Ελλήνων τα ιερά

Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΑ
(απόσπασμα από το χρονογράφημα)


Είναι το γέλιο υγεία; Διατηρείστε το ανεπιστρεπτί στη ζωή σας. Οι Ολυμπιονίκες Έλληνες
απείρου κάλλους χιουμορίστες, γδέρνουν το γέλιο με τα ίδια τους τα νύχια. Καγχάζουν σαν άλλοι πέφτουν σε λούμπα. Κι εγώ κοκορεύομαι σαν το παρδαλό κατσίκι, μέσα στα πάμπλουτα κοτέτσια που ανάβουν τα αίματα των Αθάνατων Ελλήνων! Μια ματιά στην Ελληνική φαμίλια φτάνει να πεις: "Τι τα θέλω 'γω τα σηνεμά, αφού στη θάλασσα Ελλάδα ομιλώ: Όσο κι αν φώναξα δε θα ακουσθώ! Γι' αυτό παίδες Ελλήνων γενιά του Μέγα Αλέξανδρου, αδιάβαστοι μην πάτε. Αποφασίστε πως θα γίνετε αναίσθητοι στη χώρα "ΠΑΡΤΑ ΟΛΑ!" Όλα μπορούμε να τ'΄αντέξουμε! Σ' όλους καπάκια βάζουμε σ' επιστολές γέλιου κρυμμένου ακοντισμού. Ακόμη κι η Σαταχτοπούτα έχασε το δρόμο της, κι αντί για πρίγκηπα Έλληνα αγάπησε ένα ψηλό και όμορφο όπως τον ήθελε η μαμά και με πολλά λεφτά. Αγωνιωδώς στηρίζουμε ήθη και έθιμα στη χώρα του "ΒΑΣΤΩ ΓΕΡΑ, ΠΡΟΧΩΡΑ". Πάλι με χρόνους με καιρούς ξεθάψαμε το γέλιο, μόνο κατάμονο με αστεία προφορά το γνώρισα εφέτος. Φθινόπωρο μια μέρα ολόχρυση γιομάτη φύλλα και κλαδιά. Πάντα ο Έλληνας θα 'χει να πει την τελευταία λέξη. Του αρέσει να μεμψιμοιρεί, χωρίς να έχει φέξει. Και λογικό το άμμετρο, αφού της φύσης στόμα, ερμητικά κλειστό το άμοιρο κρατά...Δεν παίρνει από λόγια τούτος ο Έφορας ο τζαναμπέτης κούκλος, ξεθώριασε στα μάτια μας. Αλληθωρίστε κόσμε! Μέσ' τα τσιφλικια ζούσε σαν η γυναίκα του ρωτούσε: " Για που το βάλαμ' άντρα μου, πούθε να βγούμε στην ανηφοριά;" Κι ο Έλληνας αμέτρως με περηφάνια περισσή απάντηση της δίνει: "Για την Ελλάδα αγάπη μου ψάχνω να βρω την άκρη. Να χαίρεται και ν' αγαπά ατσάλινη νοικοκυρά του πόθου σαλτανάτη. Απ' των Ελλήνων τα ιερά τα Κόκαλα δε βγαίνει το πνεύμα που 'χαν κάποτε. Αμοίραστο θα μείνει. Είμαι κολυμβτής της καρπαζιάς της μάνας μου καμάρι".

#

Ρήσεις

Το ξάφνιασμα είναι η αρχή της σκέψης

#

Η άλγεβρα είναι ο βιότοπος πολλών ασθενών οργανισμών, η απόδειξη και η εξέλιξή τους

#

Η πλοκή μιας ιστορίας εξαρτάται από τις εμπειρίες των προσώπων της

#

Η φιλαλήθεια είναι το δαχτυλίδι που όσο μεγάλο κι αν είναι παίρνει το σχήμα του δακτύλου

#

Τα παιδιά είναι η κατασκήνωση της ζωής

#

Ο μονομάχος καταφέρνει να επιβιώνει σ' ένα μικρό δοχείο, γιατί έχει νερό και ησυχία!

#