Πάνος Θασίτης

Δεν είμ' εδώ που ψάχνεις.

Τι γυρεύω εγώ μες στα λουλούδια
στ' αβάσταχτο φως του φεγγαριού.

Στις αίθουσες που οι ρήτορες
εκπολιτίζουν το κοινό
με τα φαντάσματά μας.

Τι γυρεύω.
Π.Θασίτης
**********************
Δεισιδαίμων δεν υπήρξα ποτέ.Αν όμως κάποιος,τούτη τη χρονιά,με ρώταγε ποιά λέξη κουράστηκε να ψιθυρίζει η ψυχή μου,είναι "απώλεια".Για εκείνους που έφυγαν "φυσιολογικά" στη ροή του χρόνου.Για όσους νευρωτικά απομάκρυνα πριν με εγκαταλείψουν.Κυρίως γι'αυτά τα οποία πανικόβλητη συνειδητοποίησα-εκ των υστέρων-πως χάθηκαν.Κι άξιζε-που να πάρει και να σηκώσει-να'ναι αλλιώτικη η διαδρομή τους.Δεισιδαίμων δεν υπήρξα ποτέ.Θυμωμένη ήμουν σχεδόν από πάντα.Και κάθε μέρα αυτού του ατέλειωτου δίσεχτου η οργή μου μεγαλώνει.Επειδή όμως ότι κι αν χάσεις,
"η ποίηση είναι ο καλύτερος τοίχος για να κρύψεις το πρόσωπό σου"
(από ενοχή,τρυφεράδα ή απελπισία),προχθές-συμπτωματικά-διάβαζα το ποίημα του Π.Θασίτη "Χωρισμός".Το παραθέτω "εις μνήμην":

Ήρθες και τίποτα δεν άντεξε πλάι σου
Έφυγες και τίποτα δε χάθηκε μαζί σου
Στα χέρια μου κρατώ και την ελπίδα και τη μνήμη σου
Το αίμα μου περνάει μέσ' από σένα
Μοίρασα τον ίσκιο μου με σένα
Τίποτα δε μου λείπει∙ γιατί τίποτα δε χάθηκε μαζί σου

***********************
Ο Πάνος Θασίτης ήταν ένας από τους εκπροσώπους της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς αλλά και της λεγόμενης λογοτεχνικής «Γενιάς της Ηττας».
Ακόμα φτωχότερος έγινε από την Πέμπτη, ο πνευματικός κόσμος της Θεσσαλονίκης με το θάνατο του ποιητή και δοκιμιογράφου Πάνου Θασίτη.

Γεννημένος το 1923 στο Μόλυβο της Λέσβου, ο Πάνος Θασίτης - ένας από τους εκπροσώπους της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς αλλά και της λεγόμενης λογοτεχνικής «Γενιάς της Ηττας», ζούσε στη Θεσσαλονίκη από το 1930.

Σπούδασε στη Νομική σχολή του ΑΠΘ και εργάστηκε ως δικηγόρος.

Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 1951 με την έκδοση της ποιητικής συλλογής «Δίχως Κιβωτό», ενώ το 1957 ακολούθησε η συλλογή «Πράγματα». Ακολούθησαν οι εκδόσεις του «Πράγματα 2- Αριθμοί» το 1962, «Εκατόνησος» το 1971, «Ελεεινόν θέατρον» το 1980 και «Σχιστολιθικά» το 1983.

Δοκίμια και κριτικά σχόλια έγραψε στο λογοτεχνικό περιοδικό «Νέα Πορεία» (με το ψευδώνυμο Βασίλης Νησιώτης) καθώς και στο περιοδικό «Κριτική» (του φίλου και συνοδοιπόρου του στην ποίηση Μανόλη Αναγνωστάκη) από το 1959 ως το 1961.


Πηγή: http://lesxianagnosis.blogspot.com/