ΛΙΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ - "Χίμαιρες"

Η Λια Νικολαίδη γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, όπου και διαμένει. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά . Εργάζεται στο χρηματοοικονομικό τομέα σε όμιλο επιχειρήσεων. Ασχολείται με την ποίηση και τον πεζό λόγο από τα μαθητικά της χρόνια.

Το 2009 έχει εκδώσει από τις εκδόσεις «Ενδυμίων» την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Χίμαιρες».
Συμμετέχει στην ανθολογία με πεζά και ποιήματα «Εικονική λογοτεχνία και
www.ποίηση.gr» που εκδόθηκε το 2007 από τις εκδόσεις «Συμπαντικές διαδρομές». Ετοιμάζει ένα μυθιστόρημα και παράλληλα μια συλλογή με χάικου.

Στο διαδίκτυο διατηρεί ιστοσελίδα με έργα της στη δ/νση
http://www.sadnessinhereyes.blogspot.com/


Έργα της φιλοξενούνται στο διαδίκτυο στις ιστοσελίδες:

Στο ηλεκτρονικό περιοδικό Περί γραφής
http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=1259
Στην ηλεκτρονική ανθολογία Περισυναγωγή Διαδικτυακής Ποίησης
http://perisinagogi.blogspot.com/

Στην ηλεκτρονική ανθολογία Πορφυράδα
http://porfyrada.blogspot.com/search?updated-max=2008-1205T11%3A25%3A00%2B02%3A00&max-results=3

Ποιώντας ασύδοτα
http://poiontas.blogspot.com/

Ονειροτρόπια
http://oneirotropio.blogspot.com/search?updated-max=2008-12-31T18%3A44%3A00%2B02%3A00&max-results=1

Λογόκηπος
http://www.logokipos.gr/portal/html/modules.php?name=News&file=article&sid=389

Ανεμολόγιο
http://www.anemologio.gr/

Λογοτεχνικό καφενείο
http://logocafe.blogspot.com/search?updated-max=2008-12-01T23%3A19%3A00%2B02%3A00&max-results=7

Woman
http://wartg.blogspot.com/

Thessaloniki blogs
http://www.thessalonikiblogs.gr






Ο ΓΥΡΟΛΟΓΟΣ

«Αγάπη πουλώ.
Φιλιά και χάδια

σε χρώμα μωβ.
Αγάπη πουλώ.
Στοιχειωμένες ανάσες

και ιδρωμένα κορμιά
σε σκισμένα σεντόνια.
Αγάπη πουλώ.
Μάτια δακρυσμένα

και χείλη φωτιά.
Αγάπη πουλώ.
Πόθο ξεδιάντροπο

και φόβο αληθινό.
Αγάπη πουλώ!»



#



ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ

Κι όμως!
Εγώ σε κράτησα,
μικρό παιδί κι ανήμπορο
στους ώμους.
Βάρος ήσουν ασήκωτο
και πληγή αιμμοραγούσσα
Βλέπεις, δεν ήξερα
πως αλλιώς τον ουρανό
να σου δείξω,
πώς να σε κάνω
τ’ αυτονόητο ν' αγγίξεις.
Δυο δάκρυα ματωμένα
έσταξαν
σαν σ είδα
τον ήλιο να φοράς μανδύα
Άξιζε το κόπο
να σε κρατώ, εγώ μικρό παιδί,
χρόνια τώρα
στους ώμους μου.
Άξιζε να μαζεύω
κάθε τόσο
το αίμα απ' τις πληγές μου
σηκώνοντας σαν Άτλας μικρός
το βάρος της ύπαρξής σου.
Άξιζε μόνο και μόνο
για να μη βλέπεις το σκοτάδι
για να έχεις μιαν ευκαιρία
σ’ αυτό τον κόσμο.
Έτσι σε κράτησα
πάνω στους ώμους μου
κι έκανα ζωή μου τη ζωή σου.



#



ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

Τους άκουγα τους λεπτοδείκτες
να χτυπούν ο ένας τον άλλο.
σκέφτηκα το μαρτύριό τους
και ξέσπασα σε κλάματα

Από τότε και κάθε νύχτα
Συμπάσχω ανυπομονώ κι αφήνομαι

Βλέπετε η νύχτα ξέρει
και κρύβει καλά τα μυστικά της .
Τι ανόητη που είμαι σκέφτηκα
το άλλο πρωί
καθώς κοίταξα τους μαύρους κύκλους
γύρω απ τα μάτια μου

Ήξερα ότι πάλι θα πάω στη δουλειά
και θα προσποιηθώ πως πέρασα
μιαν ακόλαστη νύχτα
μ εκείνον τον γλοιώδη τύπο
που τάχα μου άρεσε και που
με φλέρταρε όλη νύχτα στο μπαρ

Ήξερα πως για μια ακόμα
φορά θα σας κοροϊδέψω
χλευάζοντας ασύστολα
και κατ εξακολούθηση
τον εαυτό μου


Υστερόγραφο:
Μη πιείτε από εκείνο το κοριοζούμι
που θα σας σερβίρουν,
είναι κι εκείνο μέσα στη ψεύτικη εικόνα
που δημιουργούν .
Κοιταχτείτε στο καθρέφτη
κι ύστερα σκεφτείτε αν αξίζει
το κόπο ή το ψέμα

Ήξερα πια ότι δε μπορώ
άλλο να σας κοροϊδεύω
Αλήθεια είναι !
Κάθε νύχτα συμπάσχω με τους λεπτοδείκτες
του παλιού το ρολογιού
και το πρωί σκουπίζω το ματωμένο
πάτωμα για να κρύψω τα σημάδια



#



ΧΙΜΑΙΡΕΣ ΙΙ

Τις Κυριακές
η μοναξιά μου γίνεται διπλή
κι ο καφές μου δηλητήριο
Τι κι αν δίπλα μου
ξαπλώνεις κάθε τόσο
αδειανό μου μοιάζει το κρεβάτι
αφού με πλάτη γυρισμένη
μια καληνύχτα μονάχα
μουρμουρίζεις...


#