ΓΕΩΡΓΙΑ ΤΡΟΥΛΗ: "Μια σχετική συρραφή"

Η Γεωργία Τρούλη γεννήθηκε το 1979. Κατάγεται από την Κρήτη και ζει στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε νοσηλευτική στη Σχολή επαγγελμάτων Υγίειας και Πρόνοιας του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού ιδρύματος Θεσσαλονίκης και έπειτα σπούδασε Ψυχολογία στη φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ. Σήμερα είναι φοιτήτρια στη σχολή Καλών Τεχνών του ΑΠΘ και παράλληλα εργάζεται σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης.Έχει παρακολουθήσει εκπαιδευτικά προγράμματα στην ομαδική και στη συμβουλευτική Ψυχοθεραπεία, σεμινάρια εικαστικής ψυχοθεραπείας και δραματοθεραπείαςΈχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές «Τα Πορτοκαλορόδινα» και «Μια σχετική συρραφή»(εκδόσεις Ηριδανός) και λαμβάνει μέρος σε εκθέσεις εικαστικού περιεχομένου γράφοντας ποιήματα και κείμενα με αφορμή τα ζωγραφικά έργα των εκάστοτε καλλιτεχνών. Επίσης ποιήματά της έχουν φιλοξενηθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά(Μανδραγόρας,¨Ενεκεν,Ομπρέλα, Ιαμβος,Σύγχρονη σκέψη, Εκφραση Λόγου και Τέχνης) καθώς και στην ποιητική ανθολογία -Ημερολόγιο Ποίησης «Κι εγώ θα σ’ αγαπώ κάθε μέρα».Στο διαδίκτυο ποιήματά της υπάρχουν στα περιοδικά poiein και poeticanet. Αφιερώματα στην ποιητική της δουλειά έχουν γίνει στο ραδιόφωνο από το τρίτο πρόγραμμα και από το πολιτιστικό ραδιόφωνο της Ερτ3.Ποιήματά της διαβάστηκαν στα λογοτεχνικά πρωινά του Κ.Θ.Β.Ε σε αφιέρωμα που είχε γίνει για παρουσίαση τεσσάρων νέων ποιητών τον Μάρτιο του 2009 .Είναι μέλος της Ενωτικής Πορείας Συγγραφέων, της Διεθνούς Εταιρείας Λόγου και Τέχνης και του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων

Ιστοσελίδες που φιλοξενούν έργα της και δραστηριότητές της:
Ηλεκτρονικό περιοδικό ΠΟΙΕΙΝ: http://www.poiein.gr/archives/3604/index.html
Ηλεκτρονικό περιοδικό POETICANET: http://poeticanet.com/poets.php?show_cat=186
Από την ιστοσελίδα του Γιώργου Ανυφαντή: http://anyfantis.blogspot.com/2009/04/blog-post_30.html
Από τη σελίδα του ΚΘΒΕ: http://www.ntng.gr/default.asp?entryID=526&pageID=55&tablePageID=30&langID=1





ΤΑ ΖΑΡΙΑ

Λίγο πριν αρχίσουμε
να μιλάμε, θέλω να σου πω
ότι τα ζαριά δε βρίσκουν
ένα παιχνίδι
για να κάνουν ζαβολιές, πλέον

Τρομοκρατήθηκα από την
αυστηρότητα των νομών
κι αυτά
κι εγώ
και συ
που κουραστήκαμε από
τη δημιουργική μας απραξία



#


ΠΑΡΤΥ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ

Φωτοβολίδες
Σπασμένη σε θρύμματα
η λευκή τούρτα
Φαγωθήκαν μόνο
τα κεράκια της ηλικίας.
Βαρυστομάχιασε η γιορτή
από τα πλαστικά γενέθλια
Κόπηκε
και η πορτοκαλιά σερπαντίνα
προτού ξετυλιχθεί ανάλαφρη
στον αέρα
Προτού τυλίξει ένα νεανικό σώμα
Φλογοβόλα τώρα και όχι φωτοβολίδες
Καίγεται το δέρμα!
Ξεβάφεται από τα κραγιόνια των φιλιών
και τις ευχές των φίλων



#


ΠΟΥΑ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ

Σε τετράγωνα, πατημένες επίπεδες τσίχλες
Μήπως είναι βουλοκέρια μιας ζωής που δεν
προλαβαίνουμε;
Λες να είναι μικρές πατούσες
της χαμένης ανεμελιάς μας;
Είναι η τελευταία σφραγίδα απ το φτύσιμο
των περαστικών στο καθρέφτισμα
του εαυτού τους;
Κι αν είναι βδέλλες που θέλουν να ρουφήσουν
όλες τις μνήμες του τσιμέντου;
Στίγματα και απομεινάρια του ραντεβού
με τη βόλτα;
Ανεβαίνω γρήγορα γρήγορα το πεζοδρόμιο
Γκρίζα λωρίδα, ατελείωτη
Μασάω την τσίχλα, νευρικά την φτύνω
και ξέρω πως κάποιος θα την πατήσει
Κι έπειτα κάποιος άλλος
Κι έπειτα… μπαίνω σπίτι να γλιτώσω
από το χρώμα το γκρι
Και αντικρίζω ένα σκούρο αλλά
-ευτυχώς-λιγότερο ουδέτερο...



#


ΞΕΝΥΧΤΙ

Ήρθες ξημέρωμα
Μια ώρα που δεν σε ζητούσε
Ούτε η σκέψη μου
Ούτε το σώμα μου όλο

Πώς να σε διώξω τώρα;
Τώρα που συνήθισα να
κοιμάμαι αγκαλιά με
λευκό πηλό των δαχτύλων σου;

Εύχομαι να μπερδέψω την αυγή
με υγρό απόγευμα,
να τυλίξω τον χρόνο προς
τα πίσω,
στον καιρό που σε ποθούσα

Σαν βροχή που ξέρει
πόσο δυνατά στάζει ο ουρανός
το μπλε το χρώμα



#