Περιοδικό ΑΠΟΛΛΩΝ (Τεύχη ετών 1883 - 1892)

Το περιοδικό «Απόλλων» εκδίδεται στον Πειραιά στο Αθηναϊκό τυπογραφείο «Παλαμήδης» για πρώτη φορά τον Μάιο του 1883 από τον Δ. Κ. Σακελλαρόπουλο. Πρόκειται για ένα μηνιαίο περιοδικό, με συνεχή εκδοτική παρουσία ως τον Ιούλιο του 1892.
Η ύλη του περιοδικού περιλαμβάνει φιλοσοφικά, ιστορικά, αρχαιολογικά άρθρα, βιογραφικές μελέτες, νεκρολογίες, ποίηση, επιστημονικές μελέτες, διηγήματα, γνωμικά, καθώς και διάφορα άρθρα για την ανθοκομία και περιηγήσεις.
Εκτός από τον ίδιο τον εκδότη, στο περιοδικό συνεργάζονταν γνωστοί συγγραφείς: Άννινος, Αντωνιάδης, Αιμίλιος, Ασώπιος, Βαρδουννιώτης Δ., Βελλιανίτης Θ., Βιαζής Σ., Βλαστός Στεφ., Ευστρατιάδης, Καζάζης Ν. Gibson J., Spencer H.

Μήλα Δήμητρα, 2008
Αρχείο τευχών περιοδικού «Απόλλων» με την πλήρη ύλη: http://xantho.lis.upatras.gr/pleias/index.php/apollon/issue/archive?issuesPage=4
Ευρετήριο ύλης των συγγραφέων του περιοδικού: http://xantho.lis.upatras.gr/pleias/index.php/apollon/search/authors

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ - ΣΟΛΟ ΠΤΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΓΝΩΣΗ της Ειρήνης Βούλγαρη

Διαβάστε ελεύθερα το βιβλίο σε ψηφιακή μορφή της Ειρήνης Βούλγαρη "ΣΟΛΟ ΠΤΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΓΝΩΣΗ" στην ηλεκτρονική δ/νση: http://www.scribd.com/full/25202202?access_key=key-286ad4j0xh3q9ztpvrk0





Δ/νση αλληλογραφίας της συγγραφέα για σχόλιά σας: remed4x@otenet.gr

Ιστοσελίδα της συγγραφέα: http://metaphrase.weebly.com/




Για πληροφορίες σχετικά με την αποστολή έργων στην ενότητα "Ελεύθερη ανάγνωση" δείτε: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - Δημιουργία ενότητας "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ - ΔΩΡΕΑΝ ΨΗΦΙΑΚΑ ΒΙΒΛΙΑ" στα Λογοτεχνικά Επίκαιρα]

ΒΙΒΛΙΑ ΣΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΑ - ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΣΦΥΡΙΔΗΣ: Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΝΙΚΟΣ - ΑΛΕΞΗΣ ΑΣΛΑΝΟΓΛΟΥ

Ο Περικλής Σφυρίδης γεννήθηκε το 1933 στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει.

Έργα του (όσα αναφέρονται στο ΕΚΕΒΙ μέχρι 2/2010):

Περιστάσεις. Θεσσαλονίκη, Τυπ. Ν. Νικολαΐδη, 1974.
Η αφίσα. Θεσσαλονίκη, Εγνατία, 1977, σελ.63.
Αντιπαροχή. Θεσσαλονίκη, Orpheus, 1978, σελ.40.
Χωρίς αντίκρυσμα. Θεσσαλονίκη, Διαγώνιος, 1980.
Το τίμημα. Θεσσαλονίκη, Διαγώνιος, 1982.
Οι καλλιτέχνες της διαγωνίου : Μια παρουσίαση. Θεσσαλονίκη, Διαγώνιος, 1985.
Από πρώτο χέρι. Αθήνα, Καστανιώτης, 1989, σελ.138. ISBN 960-03-0324-Χ
Ένδον πόλη: Ανθολογία μεταπολεμικών πεζογράφων της Θεσσαλονίκης. Συλλογικό έργο. Θεσσαλονίκη, Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης, 1989 σελ. 180.
Κούφια λόγια. Αθήνα, Καστανιώτης,1990. ISBN: 960-03-0494-7
Χαράμι. Αθήνα, Καστανιώτης, 1992, σελ.121. ISBN 960-03-0925-6
Πεζογράφοι της Θεσσαλονίκης 1980-1990. Θεσσαλονίκη, Τραμάκια, 1992, σελ. 104. Χριστιανόπουλος-Καβάφης: Αποκλίσεις σε βίους παράλληλους. Θεσσαλονίκη, Τραμάκια, 1993, σελ. 78.
Επτά διηγηματογράφοι της Θεσσαλονίκης. Συλλογικό έργο. Θεσσαλονίκη, Σχήμα και Χρώμα, 1993.
Τίμημα χωρίς αντίκρισμα. Αθήνα, Καστανιώτης, 1993, σελ.182. ISBN 960-03-1070-Χ
Μισθός ανθυπιάτρου. Παιανία, Μπιλιέτο, 1995, σελ.128. ΙSBN: 960-85-3672-1
Εχεδώρου διηγήσεις: Ανθολογία διηγημάτων δεκαεπτά συγχρόνων πεζογράφων της Θεσσαλονίκης.
Θεσσαλονίκη, Κοινότητα Καλοχωρίου, 1995, σελ. 312.
Ψυχή μπλε και κόκκινη. Αθήνα, Καστανιώτης, 1996, σελ.324. ISBN 960-03-1475-6
Οι γάτες του χειμώνα και άλλα διηγήματα. Αθήνα, Καστανιώτης, 1998. ISBN: 960-03-2210-4
Δώδεκα ζωγράφοι της Θεσσαλονίκης. Θεσσαλονίκη, Ρέκος,1998.
Παραφυάδες : Κείμενα λογοτεχνίας και βιβλιοκρισίες 1979-1998. Αθήνα, Καστανιώτης, 1998. ISBN: 960-03-2218-X
Σε πρώτο πρόσωπο. Παιανία, Μπιλιέτο, 1999, σελ.95. ISBN 960-7805-09-7
Στα γήπεδα η πόλη αναστενάζει. Θεσσαλονίκη, Ιανός, 1999, σελ.168. ISBN 960-7771-26-5
Μεταμόσχευση νεφρού. Αθήνα, Καστανιώτης, 2000. ISBN: 960-03-2662-2
Εν Θεσσαλονίκη 13 σύγχρονοι πεζογράφοι. Συλλογικό έργο. Θεσσαλονίκη, Ιανός, 2001, σελ.303. ISBN 960-7771-50-8
Εν Θεσσαλονίκη καλλιτέχνες και εκθέσεις. Θεσσαλονίκη, Ιανός, 2002, σελ.167. ISBN 960-7771-65-6
Εσωτερική υπόθεση. Αθήνα, Καστανιώτης, 2002, σελ.175. ISBN 960-03-3351-3
Τα αλαμπουρνέζικα ή η γλώσσα των σημερινών κουλτουριάρηδων. Συλλογικό έργο. Παιανία, Μπιλιέτο, 2003, σελ.35. ISBN: 960-7805-18-6Ο
Περικλής Σφυρίδης χωρίς περιστροφές. Θεσσαλονίκη, Ιανός, 2004, σελ.120. ISBN: 960-7827-04-Χ
Διηγήματα. Αθήνα, Καστανιώτης, 2005, σελ.391. ISBN: 960-03-3964-3
Φυτώρια λογοτεχνίας στη Θεσσαλονίκη. Συλλογικό έργο. Θεσσαλονίκη, Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης, 2006, σελ.333. ISBN: 960-87568-2-0
Η κριτική για τα βιβλία του Τηλέμαχου Αλαβέρα. Συλλογικό έργο. Θεσσαλονίκη, Εταιρία Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, 2007, σελ.448.



ΒΙΒΛΙΑ ΣΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΑ: ΝΙΚΟΣ ΜΠΑΤΣΙΚΑΝΗΣ - ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ / ΑΓΡΥΠΝΙΑ

Ο Νίκος Ματθ. Μπατσικανής γεννήθηκε στην Πελασγία Φθιώτιδας και ζει στην Αθήνα.

Έργα του:

ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Σημάδια - Ιδιωτική έκδοση - 2001
Εξ ουρανού - (α) 2002 - Βιβλιοεκδοτική Αθηνών 2003
Νόστιμον Ήμαρ - Εκδόσεις Φιλιππότης - 2004
Αγρυπνία - Εκδόσεις Γαβριηλίδης - 2006

ΔΟΚΙΜΙΑ
Θραύσματα - Οδός Πανός - 2008

ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Στον παράδεισο - Εκδόσεις Γαβριηλίδης - 2009






ΚΩΣΤΑΣ ΑΞΕΛΟΣ

Πέθανε σήμερα 4/2/2010 το πρωί στο Παρίσι ο μεγάλος Έλληνας στοχαστής Κώστας Αξελός.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1924 από αστική οικογένεια, διδάχτηκε από παιδί γαλλικά και γερμανικά, ενώ η εφηβεία του φωτίστηκε από τα κείμενα των Ηράκλειτου, Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Εμπεδοκλή, Μαρξ, Νίτσε, Ντοστογιέφσκι, και ποιητών όπως ο Ρεμπώ, ο Ρίλκε, ο Χέλντερλιν και άλλοι.
Στα 17 του χρόνια εντάχθηκε στην κομμουνιστική νεολαία και, παρά τις διαφωνίες του, πήρε ενεργό μέρος στην Αντίσταση υποστηρίζοντας ότι «ο πραγματικός κομμουνιστής πρέπει να κρατάει στο ένα χέρι το όπλο και στο άλλο τα βιβλία του Ρίλκε». Το 1944, στα Δεκεμβριανά, έζησε εικονική εκτέλεση στα κρατητήρια της Ασφάλειας, φυλακίστηκε σε στρατόπεδο και τελικά απέδρασε. Tο 1946 εγκατέλειψε τις γραμμές του KKE.
Τέλη του 1945, με τη βοήθεια του Οκτάβιου Μερλιέ ―διευθυντή τότε του Γαλλικού Ινστιτούτου στην Αθήνα― επιβιβάστηκε στο θρυλικό πλέον πλοίο «Ματαρόα» (μαζί με τον Κ. Καστοριάδη, τον Κ. Παπαϊωάννου, τον Κ. Βυζάντιο, την Μ. Κρανάκη, τον Κ. Κουλεντιανό, τον Ν. Σβορώνο και άλλους) με προορισμό το Παρίσι. Λίγο διάστημα μετά την αναχώρησή του, καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο.
Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόννη όπου και δίδαξε (1962-1973). Αρχισυντάκτης του πρωτοποριακού τότε περιοδικού Arguments (Επιχειρήματα) από το 1956-1962, ίδρυσε και διηύθυνε την ομώνυμη φιλοσοφική σειρά στις «Εditions de Minuit», στην οποία εκδόθηκαν επίσης και τα περισσότερα από τα βιβλία του.
Πασίγνωστη η διένεξή του με τον Σαρτρ, τον οποίο εγκαλούσε για μη πρωτότυπη σκέψη και έκθεση παλαιότερων φιλοσοφικών ιδεών. Ο Σαρτρ με τη σειρά του τον κατηγορούσε επειδή είχε εγκαταλείψει τον κομμουνισμό.
Εχει εκδώσει είκοσι τέσσερα βιβλία και πλήθος κειμένων (γαλλικά, ελληνικά και γερμανικά) που μεταφράστηκαν σε δεκαέξι γλώσσες.
Τον Μάρτιο του 2009 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτωρ φιλοσοφίας από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και αυτή ήταν η τελευταία του επίσκεψη στην Ελλάδα.
Τον Απρίλιο του 2009 κυκλοφόρησε στη Γαλλία από τις εκδόσεις «Les Belles Lettres» το καινούργιο βιβλίο του, με τίτλο Αυτό που επέρχεται και πρόσφατα από τις εκδόσεις Νεφέλη το έργο Το άνοιγμα στο επερχόμενο και το αίνιγμα της Τέχνης.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΡΑΒΑΚΗΣ - "Εναέριες Ρίζες"

Ο Κώστας Μπραβάκης γεννήθηκε το 1962. Είναι συνθέτης, μουσικός παραγωγός, μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών. Ζει στη Θεσσαλονίκη.
Μουσική και τραγούδια του έχουν κυκλοφορήσει σε πολλούς δίσκους, ενώ έχουν εκδοθεί το μυθιστόρημα “pianissimo” εκδ. Μπαρμπουνάκη και η ποιητική συλλογή “εικοσιτέσσερα πρελούδια, δώδεκα σπουδές κι εφτά πικρά τραγούδια”, εκδ. Πανοπτικόν.
Το Φεβρουάριο του 2010 θα κυκλοφορήσει η δεύτερη συλλογή ποημάτων του με τίτλο “Εναέριες Ρίζες” εκδ. Πανοπτικόν”

Ιστοσελίδα που διατηρεί:
www.conbra.blogspot.com

Συνέντευξη στο MusicHeaven:





Από την ενότητα “Της Πέτρας και του Αγριόχοιρου”

Karajahal


Όσο ξεμακραίνω μ' ακολουθείς πιστό ελάφι
Θα σου μιλήσω για τον καιρό του παράδεισου
και συ θα κλαις
Πλατειάζουν μέσα μου τα νερά και χύνονται
ποτάμια κοκκινόχρωμα
λαχταρίζουν το σβανά οι κορφές
σπυρί-σπυρί ν' αναστηθεί ο καρπός
και στα μισά της νύχτας κάτι παλιοί φαντάροι αναστενάζουν
Για σένα μαύρο ελάφι θ' ανοίξω απόψε
ένα μπουκάλι θάνατο
Και ξεκινάει τη μοιρασιά ο χρόνος
αυτός ο μέγας κλέφτης
ανοίγουν γινωμένα τα θυμητάρια
σιγοπίνω τον πικρό καιρό και χάνω στο μέτρημα
τις λεμονιές με τ' άγουρα φιλιά
τις κερασιές της λυπημένης Παρασκευής
ένα κοντάρι μαύρες σημαίες
το μερτικό μου ένα φλασκί νερό
που μάζεψα απ' τα κληματόφυλλα
μουγκανίζουν οι δαμάλες στη θέα του αγριόχοιρου
κατηφορίζουν κουτρουβαλώντας απ' το λόφο
μπήκε Νοέμβρης κι έπιασε μπούζι
και κοκκίνισαν τα μάγουλά σου
παράτησε ο τελάλης το καμπάνι
και ξάπλωσε βαθιά στο χώμα
κι όπως σηκώθηκε βοριάς
ως τα πάνω τον σκέπασαν φθινόπωρα φύλλα
Μην ξαγρυπνάς μαζί μου
στο λέω, δε βιάζεται ο θάνατος
έφτασαν ως εδώ οι χαιρετισμοί
ανάμεσα απ' τους θάμνους και τα φυλλώματα
έσκυψα και φίλησα το χέρι της μητέρας
που με περίμενε μ' όλα της τα μανουάλια αναμμένα
μα δεν υπήρχε ούτε καμπάνα ούτε σκοινί
ούτε προσόψιο κρεμασμένο στη βρύση
γεύση από βρασμένο σιτάρι
κι αλμυρή βροχή στ' ακροχείλι
έγειρε ο τοίχος κι έπεσαν οι σοβάδες
φάνηκαν οι ρωγμές της μνήμης
λαφιάτες και γκουγκουστέρες
οι συγκάτοικοι εντός μου
Βλέπεις έμαθα να διαβάζω τ' άστρα
να μη με πιάνει πια το φουσκονέρι
κι άλλα πολλά που καταφέρνουν οι άνθρωποι
μα 'κείνο που έρχεται από πού;
εκείνο που δε βλέπω μα τ' ακούω
εκείνο το σκουπιδάκι στο βλέφαρο του κόσμου
ακόμα ψάχνω για ένα πέρασμα
κι όλο επιστρέφω γεμάτος αλληλούια και ψέματα
Θα κουράστηκες μικρό ελάφι
σε τόσες ερημιές να περπατάς
στο βάθος μια πομπή θα είναι
ή πανηγύρι με τόσα φώτα και άσματα θορυβώδη
που ολοένα απομακρύνεται
κι αφήνει πίσω αγάλματα θυμητικά
ερείπια κομμάτια
Λίγο ακόμα, ένα λεπτό
αυτός ο χρόνος ο σπαγκοραμμένος
τράβηξε την κουρτίνα
ίσα που άγγιζα τα φύλλα της μουριάς



#



Καβάκντερε

Πάνε κι έρχονται οι αλωνίστρες με ράμφος αχόρταγο
με πύρωσαν τα κίτρινα κύματα κι η ζέστα της μηχανής
κάπου εδώ περπάτησα ή πέταξα μονόφτερο
πάνω στα καραγάτσια που απ' τα κλαδιά τους κρέμονταν
αιώρες κι άσπρα ρούχα της Λαμπρής
Κάπου εδώ ανέβηκε ένα βράδυ ως τα χείλη το φεγγάρι
ανάπνευσαν τα κυπαρίσσια και στάθηκε στα πόδια
η κληματαριά
όλη νύχτα μάζευα τα ξέφτια απ' το φουστάνι της
τ' αγκάθια τρύπησαν τις ρώγες
κι έρεε ο μούστος ως το πρωί
Λίγο πιο πάνω τ' ασπροσέντονα σε διάταξη μνήμης
ένα καλάθι κόκκινα αυγά και κοιμητήρια
δίπλα δίπλα οι γειτόνισσες χώμα μαλακό
στρώνουν τη γλώσσα και δεν προφταίνουν
Καβάκι το καβάκι απομακρύνεται ο νους
από μακριά ανάβει η καλαμιά
τη νύχτα το ποτάμι δεν κοιμάται
στις βδέλλες και τους γυρίνους
διαβάζει τους καταραμένους στίχους
ψιθυριστά να μην ακούσει ο αγροφύλακας


#


Από τη ενότητα “Εναέριες Ρίζες”

Ροδακινόκηπος

Γράφω απ' ευθείας στο δέρμα του ήλιου
να μη μείνει άκαφτη ούτε μύτη μολυβιού
ούτε μια προσωδία
απ' το τραγούδι που όλη νύχτα έπλεε ανερμάτιστο
Γράφω στο χιόνι χιονοστιβάδες λέξεις
να μη σε δουν από ψηλά οι πελαργοί και σε προδώσουν
γράφω στο σώμα σου μ' ένα πενάκι
από 'κείνα που αμέσως λησμονούν
μη σε ρωτήσουν πού κλείδωσες το μυστικό
κι ανοίξεις τον κήπο με τις ροδακινιές
Γράφω γιατί δεν ξέρω να μιλώ με ανεμώνες
ούτε με 'κείνα τα νυχτολούλουδα που φυτρώνουν στον κόρφο σου
γράφω χωρίς αναπνοή
ώσπου να ξεχειλίσει το ποτάμι
και πάρει μαζί του όλες τις κίτρινες φωτογραφίες
από ένα πριν που έχασε το πρωινό λεωφορείο


#


Ιόνια νύχτα


Ιονίζει στ’ αλήθεια το νερό
Έπεσε βαριά η παλάμη στο αρχιπέλαγος
Αναδύθηκαν πορτοκαλιές και φύλλα αγιοσύνης
Μ’ ένα πανάκι αρχίζει ο μύθος κι αλαργεύει
Οι ώρες οι παλιές μετρούν τα χρεωστούμενα
Κρατήθηκα από ένα ζυμαράκι μισοκαμμένο
Εύγευστο παλαιών Πατρών
Μετράει τα δάχτυλά του ο καιρός
Όσα δεν πρόφτασε η φωτιά και τ΄ άλλα από μάρμαρο
Και κάτι ήρωες μπαρουτοκαπνισμένοι
Στην πρώτη σελίδα αντιγραφής
Δεν μπορώ να δω την Αγγελική που αιωρείται
Ούτε των Eυαγγέλων τις καταβυθίσεις
Φέτος δε με περίμενε με το τετράδιο ανοιχτό
Η μεγάλη άσφαλτος


#