ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ - "ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΕΤΡΙΝΟΥ ΦΑΡΟΥ" της Ελένης Σεμερτζίδου

Ανακτήστε το βιβλίο της Ελένης Σεμερτζίδου ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΕΤΡΙΝΟΥ ΦΑΡΟΥ από ΕΔΩ.






Ιστολόγιο της Ελένης Σεμερτζίδου: http://www.elenisemer.blogspot.com/


Δ/νση επικοινωνίας της συγγραφέα για σχόλιά σας: elenisemer@gmail.com

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ - "Ο ΡΟΔΟΣΤΑΥΡΟΣ" της Ελένης Σεμερτζίδου

Ανακτήστε ελεύθερα το ψηφιακό βιβλίο της Ελένης Σεμερτζίδου "Ο ΡΟΔΟΣΤΑΥΡΟΣ" από ΕΔΩ







Ιστολόγιο της Ελένης Σεμερτζίδου: http://www.elenisemer.blogspot.com/
Δ/νση επικοινωνίας της συγγραφέα για σχόλιά σας: elenisemer@gmail.com

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ - "ΠΟΓΚΡΟΜ" της Ελένης Σεμερτζίδου

Ανακτήστε ελεύθερα το ψηφιακό βιβλίο της Ελένης Σεμερτζίδου ΠΟΓΚΡΟΜ από ΕΔΩ.







Ιστολόγιο της Ελένης Σεμερτζίδου: http://www.elenisemer.blogspot.com/

Δ/νση επικοινωνίας της συγγραφέα για σχόλιά σας: elenisemer@gmail.com

Αντρέας Παγουλάτος


Ο ποιητής, θεωρητικός του κινηματογράφου και δοκιμιογράφος, Αντρέας Παγουλάτος, δεν είναι πια ανάμεσα μας. Έφυγε απρόσμενα την 24 Μαρτίου 2010 στις 8.30 π.μ. Παρακαταθήκη το έργο του και το ήθος του από όλες τις επόμενες γενιές.
Ο Αντρέας Παγουλάτος γεννήθηκε στην Αθήνα. Απότο 1970 έως το 1988, στο Παρίσι, συμμετείχε ενεργάστη γέννηση και την εξέλιξη του ποιητικούγλωσσοκεντρικούκινήματος.
Τα βιβλία ποίησής του, "Επίμαχα" (1973), "Κορμί κείμενο" (1975) και ποιήματά του, που δημοσιεύτηκαν σε γνωστά περιοδικά ("Change", "Perimetres", "N.R.S.", "Change International", "Les Temps Modernes", κ.ά.), θεωρούνται από τα πρώτα γλωσσοκεντρικά κείμενα. Το 1973 ιδρύει το περιοδικό "Χνάρι" (πρώτη περίοδος 1973-1976) και ακολουθούν τα "Χνάρια", το 1985, που συνδιευθύνει μαζί με το ζωγράφο Γιώργο Λαζόγκα.
Υπήρξε για πολλά χρόνια υπεύθυνος του τομέα ποίησης στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα. Διηύθυνε μαζί με το Νάνο Βαλαωρίτη το περιοδικό "Συντέλεια" (εκδ. Εξάντας), ενώ μέχρι σήμερα συνδιηύθυναν τη "Νέα Συντέλεια" (εκδ. 'Αγκυρα).
Δημοσίευσε δοκίμιά του σε περιοδικά και εφημερίδες και σε ειδικές εκδόσεις των Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, Δράμας και του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών (στο πλαίσιο, ιδιαίτερα, των εκδηλώσεων "Κινηματογράφος και πραγματικότητα", τις οποίες εγκαινίασε μαζί με τον Β. Σπηλιόπουλο πριν από18 χρόνια).
Εργάστηκε στις βασικές ομάδες των εκπομπών: "Χρώματα" (Ε.Τ.1), "Ψηφιδωτό" (Ε.Τ.2), "Νέεςεικόνες", "Η τέχνη της φωτογραφίας", ως ερευνητής- σεναριογράφος.
Πάνω στην (ήμε) την ποίησή του έγιναν ταινίες (Καπλανίδης, Πλαϊτάκηςκ.α.) και βιντεο-ποιήματα (Σαντοριναίος). Παρουσίασε στο Centre Georges Pompidou ποιητικά του δρώμενα καθώς και μια επιλογή ελληνικών ντοκιμαντέρ ("Ελληνικός Πολιτιστικός Μήνας", 1981).
Διοργάνωσε στη Γαλλία, την Ελλάδα, την Ιταλία και την Κύπρο, ποιητικές και άλλες εκδηλώσεις, και εκπροσώπησε την ελληνική ποίηση στο εξωτερικό, στις συναντήσεις "ΔιεθνέςΦεστιβάλ Καινούργιας Ποίησης" (Παρίσι, 1983), "Διεθνείς Συναντήσεις Ποίησης" (Cogolin, 1985), "Polyphonix" (Παρίσι, 1986) και "Φωνές της Μεσογείου" (Lodeve, 2005).
Ποίησή του μελοποίησαν οι συνθέτες Θάνος Μικρούτσικος, Θωμάς Σλιώμης, Χάρης Ξανθουδάκης, Πάρις Παρασχόπουλος, Ηλίας Βαμβακούσης, Επίκουρος Τριανταφυλλίδης, Παναγιώτης Μπούσαλης. Έχει εκδώσει, εν όλω, τις ποιητικές συλλογές: "Όργια και εμπόδια" (Εξάντας), "Προς, Στοιχειώσεις, Πόροι" (Μαραθιά), "Επίμαχα, Κορμί κείμενο" (β' έκδοση, Μαραθιά) και "Πέραμα" (Μανδραγόρας).

ΒΙΒΛΙΑ ΣΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΑ: ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ - ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΚΡΩΣΙΜΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, ψευδώνυμο του Κωνσταντίνου Δημητριάδη, γεννήθηκε το 1931 στη Θεσσαλονίκη όπου και ζει. Σπουδές και πτυχίο κλασικής φιλολογίας (Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης). Πρώτη εμφάνιση το 1950, με τη ποιητική συλλογή «Εποχή Των Ισχνών Αγελάδων». Ιδρυτής & διευθυντής του λογοτεχνικού & καλλιτεχνικού περιοδικού ΔΙΑΓΩΝΙΟΣ (1958-'83), των Εκδόσεων Διαγωνίου (1957-1998), της Μικρής Πινακοθήκης Διαγώνιος (1974-1995). Εξέδωσε πολλά λογοτεχνικά και φιλολογικά έργα. Βιβλία του μεταφράστηκαν στ' αγγλικά, γαλλικά, σουηδικά και δανέζικα. Έγραψε: «Εποχή Των Ισχνών Αγελάδων», «Ξένα Γόνατα», «Ανυπεράσπιστος Καημός», «Ο Αλλήθωρος», «Το Κορμί & Το Σαράκι», «Νεκρή Πιάτσα», «Το Αιώνιο Παράπονο» & «Η Πιο Βαθιά Πληγή», «Η Κάτω Βόλτα» (διηγήματα και μικρά πεζά, συγκεντρωτική έκδοση, 1991). «Τέσσερα Παραμύθια: Σπουδές Λαϊκού Λόγου» 1995. «Πίσω Απ' Την Αγια Σοφιά» (αφήγημα, 1997), «Εντευκτήριο» (μεταφράσεις συγκεντρωτική έκδοση, 1989). «Το 'Αγιο & Ιερό Ευαγγέλιο Κατά Τον Ματθαίο» (μετάφραση, 1997). «Αρχαία Ελληνικά Λυρικά Ποιήματα» (μεταφράσεις, 2005). «Δοκίμια» (συγκεντρωτική έκδοση, 1999) «Αποθήκη Α'» (βιβλιοκρισίες, 1978). «Τα Αλαμπουρνέζικα Ή Η Γλώσσα Των Σημερινών Κουλτουριάρηδων» (συζήτηση, 1991). «Συμπληρώνοντας Κενά» (φιλολογικές μελέτες 1988). «Μελέτες Για Τον ΣΟΛΩΜΟ» (2001). «Στιχάκια Του Στρατού» (μελέτη, ανθολογία, 2004). «Εισαγωγή Στα Ρεμπέτικα» (1991). «Ο Βασίλης Τσιτσάνης & Τα Πρώτα Τραγούδια Του» (1994). «Το Ρεμπέτικο & Η Θεσσαλονίκη» (1999). «Ελληνικές Εκδόσεις Στη Θεσσαλονίκη Επί Τουρκοκρατίας» (1980). «Ελληνικές Εφημερίδες Στη Θεσσαλονίκη Επί Τουρκοκρατίας» (1992). «Λογοτεχνικές Εκδόσεις Θεσσαλονίκης, 1850-1950» (1997). «Λογοτεχνικά Περιοδικά Θεσσαλονίκης 1850-1950, Σύντομο Διάγραμμα» (1999). «Λογοτεχνικές Εκδόσεις Μακεδονικών Πόλεων Πλην Θεσσαλονίκης, 1879-1950» (1998). «Ο Παύλος Μελάς Σε Ποιήματα Μακεδόνων Ποιητών» (2004)

ΒΙΒΛΙΑ ΣΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΑ: ΤΑΚΗΣ ΤΣΑΝΤΗΛΑΣ - ΥΔΡΙΕΣ ΑΝΑΣΕΣ / ΙΧΝΗΛΑΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΣΙΩΠΗ

Ο Τάκης Τσαντήλας ζει, εργάζεται και δραστηριοποιείται στη Λαμία.

Έργα του:

(2010) Υδρίες Ανάσες, Οιωνός
(2008) Ιχνηλατώντας τη σιωπή, Οιωνός
(2007) Ανιχνεύοντας ουρανό, Οιωνός







ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ - "MENDIZABAL"

Ο Απόστολος Θηβαίος γεννήθηκε το 1980 στην Αθήνα. Κατάγεται από το Βραχάτι Κορινθίας. Η ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία ξεκινά πριν από δέκα χρόνια με τη συγγραφή πρωτότυπων ιστοριών για τον τοπικό τύπο του χωριού καταγωγής του. Στα χρόνια που ακολουθούν η συγγραφική του δράση περιορίστηκε σε πρωτότυπα κείμενα, καθώς και την απόπειρα μετάφρασης αγγλικών μυθιστορημάτων, που ακόμα παραμένουν στο συρτάρι του. Το 2007 ξεκίνησε την ενεργή συμμετοχή του στα εκδοτικά δρώμενα, διεκδικώντας μερίδιο στο προσωπικό του όνειρο, που δεν είναι άλλο από την επικοινωνία με τους ανθρώπους μέσα από λέξεις και εικόνες.

Ο Απόστολος Θηβαίος, σπούδασε στην Αθήνα, στο τμήμα Λογιστικής του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Πειραιά. Παράλληλα τελειοποίησε τις γνώσεις του στην αγγλική και γαλλική γλώσσα, αποκτώντας άδεια διδασκαλίας και στις δύο. Επίσης, ασχολήθηκε με το κλασσικό πιάνο και την κιθάρα, παρακολουθώντας παράλληλα θεωρητικά μαθήματα αρμονίας και σύνθεσης. Οι σπουδές του συνεχίζονται σε προσωπικό πλέον επίπεδο, καθώς δηλώνει ισόβιος σπουδαστής της ποίησης και της λογοτεχνίας.

Εργογραφία

2008, εκδόσεις Μπαρτζουλιάνος, «Νόμισμα στην Όχθη», νουβέλα.
2009, εκδόσεις Μιχάλης Σιδέρης, «Πολύχρωμο Θάρρος», παιδικό, θεατρικό παραμύθι για μικρούς και μεγάλους.
2010, εκδόσεις Μιχάλης Σιδέρης, «Mendizabal», μυθιστόρημα.
Υπό έκδοση βρίσκεται η πρώτη, ποιητική συλλογή του από τις εκδόσεις Χάρη Πάτση.

Συμμετοχές σε Ανθολογίες

«Ανθολογία νέων ποιητών» από τις εκδόσεις Σίλφιον, 2010.
Συμμετοχή στην ανθολογία «Βιβλιόφιλων Έδεσσας», 2009.
Συμμετοχή στο «Αλμανάκ 2009» της ομάδας «Ποιείν», 2010/
Συμμετοχή με πεζά και ποιήματα στην Εγκυκλοπαίδεια Χάρη Πάτση.
Συμμετοχή στην ετήσια ανθολογία της «Φιλολογικής Πρωτοχρονιάς», 2009, των εκδόσεων Μαυρίδη.

Κείμενά του έχουν δημοσιευθεί στα λογοτεχνικά περιοδικά «Νέα Σκέψη», στο περιοδικό «Πνοές Λόγου», στο μουσικό περιοδικό «Moody».
Επίσης καταχωρήσεις του υπάρχουν στο ηλεκτρονικό περιοδικό «Λέξημα», στην ιστοσελίδα του περιοδικού «Asante», στο δικτυακό χώρο της ομάδας «Ποιείν» καθώς επίσης και στην ιστοσελίδα
www.booksinfo.gr.

Ο Απόστολος Θηβαίος συμμετείχε και συμμετέχει σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, που εξασφαλίζουν ένα δημιουργικό κίνητρο για τη συγγραφή. Συγκεκριμένα, με επιτυχία συμμετείχε στο διαγωνισμό των «Βιβλιόφιλων Έδεσσας», αποσπώντας έπαινο συμμετοχής. Απέσπασε το Γ΄ Βραβείο στο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της ομάδας «Ιδεόπνοον», το Βραβείο του «Κελαινώ», στην κατηγορία νουβέλας, καθώς και το Γ΄Βραβείο στο Διαγωνισμό Ποίησης του Δήμου Χορτιάτη.

Το θέατρο και η λογοτεχνία συνιστούν τους βασικούς τομείς συγγραφής, καθώς και οι δύο αυτοί χώροι αποτελούν ιδανικό έδαφος για την ποιητική λειτουργία, την οποία και αντιλαμβάνεται ως πρωταρχικό στόχο κάθε καλλιτεχνικής δημιουργίας.



{…Καφέ Καντάτε και δαιδαλώδη καλντερίμια στα αστικά λιακωτά της Τριάνα. Το αθίγγανο , παθιασμένο κάλεσμα της ζωής ακούγεται πανίσχυρο, καθώς ξεπηδάει καθάριο από τις συρμάτινες χορδές της ξεκούρδιστης κιθάρας. Από την Ανδαλουσία του Θερβάντες τη Γρανάδα και τη Σάντα Φε μέχρι την παλιά πόλη της Βαρκελώνης και το έρημο Αϊνέλιε του Γιαμαθάρες , στενάζουν ξεθωριασμένες οι πολεμοχαρείς κραυγές των μέθυσων Μαυριτανών και των μανιασμένων πειρατών που ασέλγησαν για χρόνια στο θηλυκό κορμί της Ισπανίας. Με ένα χορό αέρινο , γυναικείο λικνίζεται η ισπανική, θαλασσοβρεγμένη γη και το κουφάρι της όλο νιότη και σοφία στέκει στο πάλκο της γης, υποταγμένο στους φλογισμένους στίχους του φλαμένγκο. Στο παλιό καπνεργοστάσιο, εκεί που στυλώθηκε η ερωτεύσιμη μούσα του Μπιζέ , κρατεί καλά ο ακούραστος χορός που θρέφει , θερριέυει παντοτινά την ξαναμμένη καρδιά. Το ήλεχτρο που παραδέρνει ολάκερο το διάκαμο του νότου απαντά την οργισμένη , βασκωνική κοινωνία. Στην κορυφή του Σαμπροπουέρτο , μακριά από τα πικρά, ολομόναχα φώτα των πόλεων, η νύχτα στάζει καθάρια και ολάνθιστο στέκι το απαράμιλλο περιβόλι του ουρανού. Πυκνές σκιές σαρώνουν σαν πυρρή θλίψη τα βουνά και το αστέρι του πρωινού , στραφταλίζει σαν τις τρέμουσες του αποσκόταδου , θολό και κουρασμένο, αποκαμωμένο από την προσπάθεια να πιαστεί από τους ρόχους και τους πολυκαιρισμένους σωρούς των σβησμένων πόλεων. Ανάμεσα στα χαμόσπιτα , κυλούν θύμησες ποτάμια , μουσκεμένες από τα κρυστάλλινα νερά που διατρέχουν μονότονα το βορρά. Σε τούτοι τη γη κατοικούν κάτι αλλιώτικοι ιππότες , ντυμένοι με την άφραστη ελπίδα του θανάτου και εκείνη την ακάματη ελπίδα που νοτίζει τα λάβαρα και τους βρυοσκέπαστους τοίχους. Στην επαρχία της Γασκόνης κείτονται οι πόλεις και τα χωριά των Βάσκων , σωστές ολάνθιστες ανεμώνες , καταρραμένες θαρρείς να ξοδεύουν τη νιότη των παιδιών τους στην υπεράσπιση μιας πολυπόθητης , ανύπαρκτης πατρίδας. Ακολούθησε ταξιδιώτη τις ταραγμένες εκβολές του Νερβίωνα και μές από τα βυθισμένα κορμιά των ανθρώπινων αγώνων , θα ιδείς να ξεπροβάλει , σαν ολόλευκο , μαρμαρόχτιστο καμπαναριό αφημένο σε τοπίο ορεινό, χορταριασμένο, η πολύφημη βασίλισσα της Βασκωνίας , η κόρη του Δον Ντιέγκο με την αψιδωτή Πλάτα Νουέβα και το πολύψυχο λιμάνι με τα βαριά πλεούμενα που έχουν για καιρό σβηστά τα εμπρόσθια φανάρια. Το Μπιλμπάο κρυφοκοχεύει τη γη από το λόφο Αρτχάντα και φωλιάζει σαν μήτρα μέσα του τον καημό και το πάθος των ακούραστων παιδιών του. Στον καθρεδικό ναό αντηχούν οι μανιασμένες προσευχές των παραδόπιστων και από την καμαρωτή γέφυρα Αρενάλ η νιότη θωρρεί τρομαγμένη το παρελθόν και ένα παρόν ουρλιάζει σθεναρά. Σε τούτη την πολιτεία «των δικαιωμάτων και των προνομίων» αντρώθηκε η θέληση των Βάσκων για μια ανεξάρτητη και ελεύθερη πατρίδα. Στον πανσέληνο πόνο των αιώνων σφάδαζε η ψυχή ανάμεσα σε σύνορα και ανελευθερίες , θρυμματίζονταν τα σώματα από τον κρότο των όπλων και δασκαλεύτηκε η καρδιά να χτυπά πεισματερά , μπολιασμένη από έναν πόθο που μονάχα με τον άγιο τον έρωτα μοιάζει. Στα χνάρια που άφησαν οι στίχοι του Αρέστι και του Οτέρο , πορεύτηκε το Μπιλμπάο και ακόμα καπνίζει το ανάθεμα και η ελπίδα , πλάϊ στα φουγάρα που ξερνούν μονότονα μολύβι και κίτρινο χτικιό. Σε τούτο το θέατρο κυμματίζει σαν παντιέρα πολεμική η κατάσχιστη ψυχή του Βάσκου. Και μόνο τα τροχισμένα σπαθιά του λόγου κρατεί πια σφιχτά στα ροζιασμένα ακροδάχτυλα , διεκδικώντας μιαν αδούλωτη αυγή...}

{…- Κάποιος πρέπει να σπάσει την αλυσίδα Πέδρο, κάποιος πρέπει να φανεί πιο γενναίος, να μην δειλιάσει μπροστά σε αυτό που ο καθένας μας οφείλει να σέβεται. Μια ζωή, Πέδρο, μια ζωή είναι πολύ σπουδαία. Όχι λιγότερο σημαντική από τη δική σου, όχι περισσότερο από τη δική μου, του πατέρα σου. Έκανες το σωστό, είπε η Μπριγιαντέ και τα χέρια της σκούπισαν τα μάτια του που γυάλιζαν, καθρεφτίζοντας μια απορία, μα και μια ανακούφιση μαζί. Δεν μπορούσε να διακρίνει αν τα δάκρυα ή το άγγιγμα αυτού του αγγέλου έκαιγε περισσότερο το πρόσωπό του. Τον αγκάλιασε τρυφερά και η στιγμή πάγωσε. Ένα πυροτέχνημα έσκασε μέσα στην ψυχή του και έκαψε τις σκέψεις που τον κυνηγούσαν, καθώς διέσχιζε την πόλη τρέχοντας, προσπαθώντας να κρυφτεί απο λόγια, εικόνες, συναισθήματα που τον είχαν στοιχειώσει. Τα λεπτά που πέρασαν βρήκαν τον Σεγκούρα να προσπαθεί να ανακτήσει την ανάσα του, ενώ η Μπριγιαντέ και ο Πέδρο έστεκαν αγκαλιασμένοι κάτω από τον ίσκιο μιας λεύκας, σιωπηλοί, βυθισμένοι στη σκέψη τους. Ο χρόνος είχε παγώσει, όταν οι φωνές κάποιων περαστικών έθεσαν σε κίνηση και πάλι τα λεπτά, τα δευτερόλεπτα, όπως συνήθιζε να τα προστάζει χρόνια τώρα το ρολόι της εκκλησίας του Αγίου Ιωσήφ. Κοιτάχτηκαν για λίγο και πήραν το δρόμο για την πλατεία του Ιγνασίου, εκεί που είχαν αφήσει λίγη από την αθωότητά τους, λίγη από τη μουσική της Μπριγιαντέ, λίγη από την πρότερη ζωή τους. Ένα καταφύγιο που φυλασσόταν από ένα παγωμένο, άγρυπνο, μαρμάρινο βλέμμα και πέντε γραμμές για πέρασμα. Μια πόρτα αόρατη, βαριά, που άνοιγε μονάχα με ένα περίτεχνο μοναδικό κλειδί, όμοιο με εκείνη την καλλιγραφία στην παρτιτούρα της Μπριγιαντέ, που ο αέρας είχε φέρει στα χέρια του Σεγκούρα, όπως ακριβώς η μοίρα είχε φέρει εκείνο το οξειδωμένο πολυβόλο στα νεανικά χέρια του θλιμμένου Πέδρο, που παρέμενε ακόμα έφηβος, παρά τα καλέσματα της σκληρής του πραγματικότητας….}

ΒΙΒΛΙΑ ΣΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΑ: ΑΛΜΑΝΑΚ 2009 ΠΟΙΕΙΝ




ΑΛΜΑΝΑΚ ΠΟΙΕΙΝ 2009

Σωτήρης Παστάκας-Σπύρος Αραβανής: Προλογικό Σημείωμα
Κυριάκος Χαραλαμπίδης: Του Βαρλάμη (αποκλειστικό χειρόγραφο)
Βαγγέλης Ψαραδάκης: Ο θάνατος, η κηδεία του ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη (31-10-1888 * 8/11-1-1944) & άλλα τινά…
Μaram al -Masri: Ποιήματα, μετάφραση: Θεοδόσης Βολκώφ
Σωκράτης Ξένος: Τρία ποιήματα εποχής
Μάκης Γκαρτζόπουλος: Μάνος Χατζιδάκις, Μελοποιήσεις ποιητών
Γιώργος Μύαρης: Ποιήματα
Νίκος Κομιανός: «Κι όμως η μυρουδιά της χυμένη παντού.» Η γυναίκα στην ποίηση του Μανόλη Αναγνωστάκη
Marino Piazzolla: Αποφθέγματα, μετάφραση: Cresengio Sangiglio
Σπύρος Αραβανής: Για το «Θα και το Να του Θανάτου» του Αντώνη Φωστιέρη
Cesare Pavese: Verra la mort e avra I tuioi occhi, Ένα ποίημα- Τρεις μεταφράσεις: Γιάννης Η. Παππάς, Σωτήρης Παστάκας, Τάκης Σινόπουλος
Γιώργος Βέης: Ο Νικόλας Κάλας στο γραφείο μου
Μικρή Ανθολογία Νέων Ποιητών Ποιείν: (Ζήσης Αϊναλής, Μαρία Ανδρεαδέλλη, Αντώνης Αντωνάκος, Θοδωρής Βοριάς, Διονύσιος Γ., Νίκος Ερηνάκης, Γιάννης Ζελιαναίος, Απόστολος Θηβαίος, Έφη Κρίτωνος, Χρήστος Μιχαήλ, Παναγιώτης Πάκος, Γιώργος Πατιός, Κωνσταντίνος Ποζουκίδης, Σαμσών Ρακάς, Ειρήνη Σουργιαδάκη, Ιωάννης Συντελικός, Ιωάννης Τσίρκας, Αλίκη Ψαχούλα)
Nikos-Alexis Aslanoglou: 5 Poems in English, translated from the Greek by Yiannis Goumas)
Γιάννης Λειβαδάς: Η ποίηση και η κατάσταση
Σοφία Κολοτούρου: Ποιήματα
Αφιέρωμα στην Παλαιστίνη: Ένα ποίημα για τη Γάζα (Λεύκιος Ζαφειρίου, Ελένη Κονδύλη, Ρούλα Καραμήτρου, Γιώργος Λυκοτραφίτης, Γιάννης Τόλιας)
Δημήτριος Μουζάκης: Ταυτότητα Ποιητής
Μιχάλης Γελασάκης: Νίκος Καββαδίας, (11/1/1910- 10/2/1975), Στη θάλασσα των εκδόσεων, Στα κύματα της μουσικής
Γιώργος Μίχος: Μηχανή Καβάφη
Άρης Αλεξάνδρου: Ανέκδοτη Επιστολή για την καντάτα «Ανεπίδοτα γράμματα» στον Μιχάλη Γρηγορίου
Ιωάννης Κονδυλάκης (επιμέλεια) & Frederick Ragovin (επιμέλεια) & Αριστείδης Χαιρέτης (Γυαλάφτης): 25 + 25 + 25 Μαντινάδες (σχόλια: Βαγγέλης Ψαραδάκης)
Kώστας Ριτσώνης: Ποιήματα
Alfonso Gatto, Τρία ποιήματα, μετάφραση: Σωτήρης Παστάκας
Κωνσταντίνος Μπούρας: Στους ποιητές άδοξοι που είναι
Jack Hirschman: Η ευτυχία, μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς
Σαμσών Ρακάς: Charles Bolles (1829-1888;) ή ένας εναλλακτικός ορισμός της ποίησης
Έκτωρ Πανταζής: Ποιήματα
Γιάννης Γκούμας: Σέζαρ Βαγιέχο- Cesar Vallejo (1892-1938)
Felice Mastroianni: Δύο ποιήματα, επιμέλεια: Γιώργος Πρίμπας
Κώστας Σοφιανός: Ποιήματα, επίμετρο: Δημήτρης Μουζάκης
Alejandra Pizarnik: Τα Έργα και οι Νύχτες, μετάφραση: Βασίλης Λαλιώτης
Στράτος Φουντούλης: Νότες εκ βαθέων (επιλογή)

Αλμανάκ Ποιείν 2009, έκδοση Ποιείν, τιμή: 9 ευρώ, Σχεδιασμός: Στράτος Φουντούλης